Twee verhalen die ik wil delen

Twee totaal verschillende verhalen deze keer. De eerste gaat over vandaag, de ander is een week of twee geleden geschreven. Ze staan hieronder. Veel leesplezier!

Ohja, er zijn weer een heel aantal foto’s aan het Budapest album toegevoegd: Klik hier

1: Hongaars nationale feestdag: onvergelijkbaar met ‘onze’ KoningsdagPro Europees tijdens protestmars

De datum van vandaag, 15 maart, is altijd een bijzondere dag in Hongarije. 15 maart is namelijk Hongaars nationale feestdag. In 1848 startte op deze dag de Hongaarse revolutie tegen de Habsburgers. Het was toen de dichter Petőfi Sándor die, het inmiddels allerbekendste Hongaarse gedicht (Nemzeti Dal / Lied van het volk), voordroeg aan de opstandelingen en daarmee het symbool van de revolutie werd.

Anno 2015 worden er op deze dag nog steeds gedichten voorgedragen. Niet voor de fun, als referentie aan de gebeurtenissen anderhalve eeuw geleden, maar heel serieuze gedichten en toespraken. Nee, nationale feestdag is hier in Hongarije niet bepaald een feest zoals wij dat kennen met Koningsdag. Hieronder mijn ervaringen van vandaag:

’s Ochtends om stipt negen uur stond ik op Kossuth Lajos Tér, het plein voor het mooie parlementsgebouw. Naast dat het zo ontzettend druk was, was het eerste wat me opviel dat het pro-Europese protestkamp ineens weg was. Gisterenochtend stond het er nog, midden op het plein, net zoals het er al die tijd sinds mijn komst naar Budapest al stond. Het heeft plaatsgemaakt voor de ceremonie die zich deze ochtend op het plein afspeelt. Hoewel ik eerst dacht “Wow, dat zijn veel militairen”, bleek dat bij nader inzien best mee te vallen. Echt indrukwekkend was het ook niet echt. Veel statisch gebeuren en symboliek, zoals je wel herkent van Noord-Korea, China of Rusland, maar het was het allemaal nét niet. Toen de militairen dichter bijkwamen moest ik toch wel grinniken: de meeste konden amper recht uit hun ogen kijken. Niets op tegen, maar als je wil imponeren moet je toch met iets anders komen.

Maar goed, mijn aandacht ging vooral uit naar de menigte. Geweldig om te zien hoe sommigen helemaal opgaan in deze ceremonie. Zo ook tijdens de massale stoet, naar de andere kant van het centrum. Sommige (oudere) mensen leven helemaal op van de militaire fanfaremuziek en gaan spontaan ook marcherend lopen. Uiteindelijk aangekomen bij het nationaal museum worden er een aantal dansen, gedichten en choreografieën opgevoerd voor de menigten. Tussen de bedrijven door wordt het me duidelijk dat de paar duizend Hongaren die zich hier om me heen bevinden, aanhangers zijn van de grootste politieke partij Fidesz. Al jaren met ruime meerderheid aan de macht met als kopstuk Viktor Orban. Niet zo`n fijne meneer. Hij wordt door vele gezien als dictator en ook wel de vriend van Poetin genoemd.
Af en toe hoor je wat gezang en gefluit van enkele pro-Europa demonstranten. Wat vervolgens door de menigte wordt overruled met een massaal “Viktor, Viktor, Viktor”. Opeens hoor ik links van me allemaal gefluit, geschreeuw en gegil. Later lees ik dat het groepje pro-Europa demonstranten toen is aangevallen door wat ‘andersdenkenden’ (Bron). Ja zo gaat dat hier.
Nog even wachten en het moment is daar, Viktor Orban komt zijn speech doen. Het onthaal lijkt meer op dat van een grote popster, dan van een politicus. Je zou haast denken dat sommige mensen gaan flauwvallen, zo blij worden ze van deze meneer. Beetje eng idee niet? Ik geloof niet dat Rutten ooit zo wordt onthaalt. De toespraak heb ik niet meer helemaal afgekeken…

Na een flinke ronde hardlopen langs de mooie oever van de Donau, maakte ik me snel klaar om naar Keleti Palyaudvar, het grote treinstation te gaan. Hier zou om 3 uur een protesttocht starten, waarvoor zich op Facebook bijna 8000 mensen hadden opgegeven. Nou, dat aantal was er zeker. Wat me verbaasde was de hoge gemiddelde leeftijd van de protestanten. Ik had gedacht dat het vooral jongeren waren die verandering wilden, maar de 50`ers waren in de meerderheid. De protesttocht was massaal, maar ook erg rustig. Ondanks het grote aantal deelnemers, zal het demonstreren waarschijnlijk niet veel gaan opleveren, ben ik bang.

Nee, hier geen gefeest tijdens de feestdag, maar (soms letterlijk) bloedserieus met politiek bezig zijn.
Een ding is zeker, ik heb m`n ogen te kost kunnen geven vandaag.

2: Op werkbezoek in BudavárTram 2 langs de Donau

Mijn appartementje ligt in de wijk Budavár. Dit is het 1ᵉ district van Boedapest en is vernoemd naar het Buda kasteel dat, hier al sinds de dertiende eeuw gevestigd is. De Hongaren vinden het tot de beste wijken van de stad behoren. Het is er lekker rustig, redelijk groen, weinig verkeer, het ligt centraal en het is een van de weinige plekken in Hongarije waar weinig tot geen zwervers en zigeuners te vinden zijn. Behalve het afgelopen weekend dan, waarin veel mensen uit de ‘onderkant’ van de samenleven een soort ‘werkbezoek’ brachten aan de wijk.

Toen ik zaterdagochtend aanstalten maakte om voor m`n ontbijtje naar de bakker te gaan, kon de centrale deur van het complex haast niet uit. Iemand had namelijk een oud bankstel op de stoep gezet. “De lente is begonnen” dacht ik, toen ik opvallend veel mensen bezig zag met klusjes aan het huis. Toen ik met m`n broodjes terug naar huis liep, viel het me op dat er een paar zigeuners op een hoekje zaten. Niets verkeerd aan hoor, maar normaal zie je die nooit hier. In de middag ging ik opnieuw op pad en mijn mond viel werkelijk open van verbazing toen ik de straat opliep. Voor de huizen stond van alles wat je maar kan bedenken, speelgoed, oude meubels, troep en ander rotzooi. Een volksverhuizing leek het wel, maar toen ik goed keek moest ik denken aan zo`n tv-programma waarin huizen rigoureus onder handen genomen worden. Alleen dan nu een paar straten tegelijkertijd. Het volgende wat opviel waren de zigeuners die met van alles en nog wat aan het sjouwen waren. Onderaan de trappen van de Franklin utca was er op de hoek een buitenterras ontstaan, waar een hele familie zich had gesetteld. Het leek erop dat dit het ‘coordinatiecentrum’, vanwaar de ouderen uit de familie de boel overzagen. Oude busjes werden door jongens volgeladen met de zojuist gehamsterde spullen, maar alles ging op een rustig tempootje gepaard met veel geschreeuw en gelach.

s`Avonds checkte ik maar weer eens een keertje mijn brievenbus en er zat een folder in met op de voorkant een grote vuilniswagen. Behalve standaard begroetingen enzo kan ik geen Hongaars, maar het was niet zo moeilijk om te begrijpen het ging om een aankondiging, dat er die zondag een wagen zou komen die alle huishoudelijke rotzooi zou meenemen. Prachtig, die zigeuners gaan waarschijnlijk dus iedere zaterdag naar de wijk waar de volgende dag zo’n opruimingsdienst langs komt, om mee te nemen wat van waarde zou kunnen zijn.

Het mooiste wat ik dit weekend heb gezien vond ik de zwervers bij het metrostation. Heel trots hadden ze een rijtje met gebruikte poppen en speelgoed te koop uitgestald. Ik hoop dat ze er wat aan hebben kunnen verdienen, want ik vind deze manier van recyclen een mooi alternatief van Marktplaats of de kringloopwinkel.

Advertenties