Marrakesh Djemaa el-Fna

De bus vanuit Marrakesh

Salaam Alaykum! We zitten in de bus naar Merzouga. Marrakesh ligt nog maar enkele kilometers achter ons en we klimmen al naar boven, aan de rand van het Hoge Atlas gebergte. We hebben een rit van zo’n twaalf uur voor de boeg. De besneeuwde bergtoppen in de verte beloven een busrit waarbij onderweg veel te bekijken valt.

De voorbije drie nachten en twee dagen zijn we in Marrakesh geweest. We sliepen in een traditionele Riad (typisch groot Marokkaans huis) dat dicht bij het centrale plein lag. Dit plein draagt de mooie naam ‘Djemaa el-Fna’ en is echt iets bijzonders. Al eeuwen stroomt dit plein dagelijks vol voor de slangenbezweerders, verhalenvertellers, heerlijke gerechten, straatmuziekanten, slavenhandel en publieke executies. Gelukkig vinden twee laatstgenoemden al een tijdje niet meer plaats, maar als je over dit plein wandelt, kun je jezelf toch echt terug in de tijd wanen. Denk dan wel de toeristen met hun camera’s weg en de West-Afrikaanse mannen die je neppe I-phones aanbieden, wat verraadt dat het ook hier 2015 is. Die slangen vonden we wel vet om te zien, maar er zijn ook veel aapjes die aan een touwtje kunstjes doen of in gekke kleding rondlopen… echt een triest leven hebben die beestjes.

Djemaa el-Fna wordt omringt door allerlei souks. We hebben hierin veel rondgedoold. In de hoofdstraten zie je dan de mooiste koopwaar, van prachtige leren tassen tot typische houten meubels. Als we vanaf de hoofdwegen de kleine zijstraatjes ingingen, kwamen we vaak terecht op de werkplaatsen van een bepaald product. Lederwaren verven, kippen slachten, hout bewerken, potten schilderen, kleding weven en ga zo maar door, je ziet het er allemaal. Wat opviel is dat voornamelijk mannen deze ambachten uitvoeren. Twee dagen in Marrakesh vonden we voldoende, vooral met het oog op al die andere mooie plaatsen in Marokko die we willen bezoeken. Juist omdat Marrakesh in een paar dagen te bezichtigen is en omdat het echt anders is dan Europa, is dit volgens ons een ideale stad voor een weekendje weg.

Toegegeven, ondertussen zijn we al heel wat uur met de bus onderweg. Die mooie bergtoppen bleken we niet alleen te kunnen gaan zien, we moesten er ook dwars overheen. 2300 meter hoogte, staat er in de Lonely Planet, over niet al te beste wegen. Veel hotse klots dus, wat niet zo fijn is voor de maag. Het schrijven bleef dus eventjes liggen. We zijn er nog lang niet, maar straks komen we aan in Merzouga. Dit plaatsje is één van de Marokkaanse ‘toegangspoorten’ tot de Sahara. We zullen zien wat we hier gaan beleven, maar het zal vast weer erg leuk worden! Tot ziens, foto’s komen er vandeweek opgezet.

Advertenties